|
|
|
|
Spektakl Doroty Anny Dąbek i Wojciecha Olejnika to plastyczno-muzyczna opowieść o wyobcowaniu, o zewnętrzu przenikającym wewnętrze. Bohater trwa we własnoręcznie skonstruowanym SCHRONIE, twierdzy mającej zapewnić bezpieczeństwo w momencie zagrożenia.
|
Z czasem lęk przed odkryciem kryjówki zaczyna być większy niż o samego siebie.
Schron staje się prawdziwym zagrożeniem i pułapką.
Spektakl porusza kwestię strachu przed światem zewnętrznym i potrzebę obrony, izolacji, a z drugiej strony uzmysławia widzowi, że największe niebezpieczeństwo czai się w nas samych. Jest rozważaniem o świadomości, granicy bycia zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz, tu i tam, jednoczesnego obserwowania wejścia do schronu i przebywania w nim. |
|
Reżyser spektaklu Wojciech Olejnik:
"Głównym "budulcem myślowo - tekstowym" przedstawienia jest jedno z ostatnich - niedokończone opowiadanie Kafki pt. "Schron"(tłumaczone także jako "Jama").
Autorzy scenariusza zaczerpnęli z niego jednak tylko pewna idee przewodnia i ledwie kilka zdań. Posłużyło zatem jako pretekst do wejrzenia w pełen rozterek i leków świat Franza K. Nie znaczy to wszelako, ze powstało przedstawienie o Kafce; nie portretuje bowiem Kafki i odchodzi od jego głównej obsesji - literatury. Słowo usiłuje zastąpić autonomiczna wizja plastyczno-muzyczna, posługując się przy tym kruchością papieru, gra cieniem, światłem i dźwiękiem, ograniczeniem przestrzeni widza. Balansuje na pograniczu eksperymentu teatralnego. " Reżyser spektaklu Dorota Anna Dąbek: "Zbudowałem ten schron i rezultat jest chyba doskonały" - to marzenie każdego twórcy. Czy osiągnęliśmy cel - osądźcie Państwo sami... |
|
scenariusz i reżyseria :
scenografia : muzyka : |
asystent scenografa : występują : |