"Projekt Zavřite se do penálu (dosłownie-"zamknij sie do piórnika",
w tłumaczeniu dowolnym "zamknij sie do trumny") powstał jako współpraca
czwórki studentów 5 roku, na Wydziale Scenografii Alternatywnej i Lalkowej
KALD Akademii Muzickych Umeni w Pradze.
Po fazie niezbędnych osobistych rozważań oraz koniecznej lekturze przypadkowo
znalezionego w "Levnych knihach" ("Tania książka"), niezbędnika posiadacza
grobów - Upravujeme hroby ("Ozdabiamy groby") autorki Miroslave Jandovske, powstał
performens. Pierwsza odsłona odbyła się w miejscu wielce odpowiednim: starej,
zagraconej piwnicy Akademii Muzickych Umeni w Pradze przy ul. Karlowej 20.
Jedna z autorek zamknęła się w lodowce, druga: utopiła w wannie, trzecia poszukiwała
"piórnika" w kostiumie wielkiego długopisu. David symbolicznie schował się za kratą
i jadł ze słoików korniszony.
Następnie, cudem przeżyła czwórka scenografów, straszyła widzów w starej fabryce
Trafacka w towarzyszeniu videoinstalacji studentów Akademii Artystyczno-Przemysłowej
UMPRUM w Pradze, podczas śmiertelnie poważnego pokazu mody oraz koncertu znanego
miłośnikom wszelkiego rodzaju "alternatywy", pseudo-hiphopowego zespołu WWW.
Po raz kolejny cudem uratowana grupka studentów pojawiła się na Międzynarodowym
Festiwalu Prague Quadriennale na studenckim Scenofest Stage. Dwadzieścia minut
męczyła kompletnie zdezorientowanych widzów, po czym straszyła następnego dnia w
festiwalowej gazetce.
W międzyczasie widziano podejrzane indywidua przechadzające się polem na
przedmieściach Pragi. W towarzyszeniu lodówki, wanny oraz Koreanki z kamerą...
Zaprezentowana tu wystawa jest martwą prezentacją procesu i nieuniknionym w życiu
końcem. Końcem projektu."
Aga Szczepańska czyli Redjuice Memory Slicer
autorzy:
Zorka Velkova, Petra Mladkova, David Ślajs, Redjuice Memory Slicer
Obrazy:
Martin Śarovec
dzięki wsparciu: Akademii Muzickych Umeni w Pradze, DAMUZy,
Ministerstwa Kultury Republiki Czeskiej
"Prezentowane fotografie są wynikiem czasu spędzonego na Warsztatach Terapii
Zajęciowej Osób Niepełnosprawnych w Górkach. Przez jeden kwietniowy tydzień 2007
roku mieliśmy możliwość obserwować pracę ludzi niepełnosprawnych podczas szeregu
warsztatów w pracowniach: ceramicznej, plastycznej, wikliny, życia codziennego,
ogrodniczej, rękodzieła, oraz w trakcie terapii: dogoterapii, śmiechoterapi i
innych. Prace ukazują codzienną radość wspólnego tworzenia tych, którzy na
pierwszy rzut oka mogą wydawać się inni, ale wrażliwość, ciepło, umiłowanie
życia sprawia, że ich świat potrafi być piękniejszy od naszej codzienności.
Projekt został zrealizowany dzięki Lokalnej Fundacji Filantropijnej "Projekt",
stanowi Wystawę pt. "Ty już się nas nie boisz..."
Tomasz Taracha
