Dwie przestrzenie, w których główną rolę odgrywają czarno - białe obrazy ukazujące zwykłą nużącą codzienność w poetycko - nastrojowej interpretacji.
Dwa czasy, które mimo swej równoległości płyną w innym rytmie.
Oszczędne słowo, warstwa muzyczna spektaklu, budują niezwykłą atmosferę tworząc precyzyjną konstrukcję dramatu scenicznego opartą na słuchowisku radiowym .
W spektaklu nie ma miejsca na budowanie psychologiczne postaci, tę warstwę pozostawiono widzowi, który przez swoją obecność staje się bezimiennym obserwatorem, (może sąsiadem?) uczestniczącym w zdarzeniach.
To krótka wypowiedź artystyczna posługująca się spokojną kompozycją.
Inscenizacja i reżyseria: Dorota Anna Dąbek
Skróty tekstowe: Wojciech Olejnik i Dorota Anna Dąbek
PREMIERA: listopad 2008 roku