Maciej Dużyński stworzył postać przejmującą, jednocześnie zabawną, groźną i smutną - pokazując ile "bomblandii" zobaczyć możemy wokół siebie -lub w sobie.

Twórca, reżyser i wykonawca spektaklu Maciej Dużyński:

"Bombel siedzi na przystanku i gada. Jest to dla niego miejsce bezpieczne (pasażerowie z owego przystanku nie korzystają), oswojone - świat wokół, choć znany - jest mu obcy.
Bombel lubi jego pierwotne objawy: przyrodę, stosunki damsko-męskie (choć te ostatnie działają tylko w jego wyobraźni). Gada sam ze sobą, wspomina ...bo wtedy palić mu się mniej chce, nie pamięta o swędzących jelitach, zimnie, pragnieniu.
Jego monologi to mieszanina wulgarnych opowieści kolesi od winka, strzępków informacji ze śmietnikowych gazet, stereotypów o pedałach, polityce i kobietach. Jest wulgarny, głupawy, brudny, skacowany - ale nie budzi odrazy. Jest postacią, którą (w tej czy innej formie) spotykamy codziennie, przyzwyczailiśmy się do niego - widujemy go na przystankach, w bramach, parkach ale i w sklepie, czasem to nasz sąsiad albo wuj.